کانتینر,ها (Containers) و ماشین,های مجازی, (Virtual Machines) دو روش برای راه اندازی سرویسهای چندگانه مجزا بر روی یک پلتفرم میباشند. پیشتر درباره مفهوم کانتینر صحبت شد. حال ببینیم تفاوت, آن با ماشین مجازی چیست؟
توسعه دهندگان میانی نرم افزار (Embedded Developers) ، برای بهره گیری از تمام پتانسیل سختافزارهایی که روز به روز کاراییشان رو به افزایش و بهبود است، به برپایی سیستمهای پیچیدهتری نیاز دارند. نوشتن یک نرم افزار کوچک با یک میکروکنترلر کوچک همچنان قابل مدیریت است اما برای سیستمهای بزرگتر که به امکانات ماژولار بیشتری نیاز دارند، چالشی بزرگ است. اضافه نمودن یک سیستم عامل همه منظوره به ترکیب، اجرای چندین نرم افزار را آسان تر میکند. هر چند امروزه حتی یک سیستم عامل واحد هم همیشه بهترین راه حل نیست.
هایپروایزرها روشی برای مدیریت ماشینهای مجازی بر روی پردازندههایی که از تکثیر مجازی سخت افزاری پشتیبانی میکنند، به حساب میآیند. این قابلیت توسط همه پردازندهها پشتیبانی نمیشود و معمولا در ریزپردازندههای میان رده و رده بالا یافت میشود. این استاندارد را میتوان بر روی پردازندههای سرور مانند سری Xeon ساخت شرکت اینتل و اکثر پردازندههای کاربردی نظیر سری Arm Cortex-A یافت. بطور معمول یک ماشین مجازی، هر نرمافزار قابل اجرا بر روی یک سختافزار فیزیکی را به طور مجزا از سخت افزار واقعی، اجرا میکند. هایپروایزر نوع نخست (hypervisor type I) مستقیماً بر روی سخت افزار اجرا می شوند نظیر VMware vSphere/ESXi یا Microsoft Hyper-V در حالی که نوع دوم (hypervisor type II) تحت مدیریت یک سیستم عامل پایه اجرا می شود مانند VMware Workstation, VirtualBox.
برچسب:
نویسنده: رادین حکیمی